نحوه تولید نایلون و نایلکس و محاسبه قیمت نایلون

روش های تولید نایلون (نایلکس) و تفاوت با پلاستیک

فهرست مطالب

نحوه تولید نایلون و نایلکس

تولید نایلون (نایلکس) دسته دار از جمله محصولات پلی‌اتیلنی هستند که از پلیمرهای پلاستیک و پلی‌آمیدها تولید می‌شوند. این مواد در بسته‌بندی محصولات، کالاها و اقلام مختلف به کار می‌روند. صنعت مواد غذایی، نساجی و خودروسازی از این محصولات استفاده می‌کنند.

فرآیند تولید نایلکس به مراحل زیر تقسیم می‌شود:

  1. ذوب مواد اولیه: مواد اولیه پتروشیمی (معمولاً به شکل گرانول) در دستگاه ذوب می‌شوند و به سمت سیلندر و المنت‌ها هدایت می‌شوند. این مرحله باعث ذوب مواد اولیه می‌شود. این مرحله در بخشی از کارخانه رول پلیمر انجام می شود که سالن جداگانه از سالن تولید نهایی و چاپ دارد، انتشار گازهای سمی در کارخانه رول پلیمر کنترل می شود و از خروج مواد سمی به فاضلاب در این بخش جلوگیری می شود.
  2. شکل‌دهی و تبدیل به رول‌ها: مواد ذوب‌شده روی غلتک‌های مخصوصی منتقل می‌شوند. نهایتاً مواد سرد شده روی غلتک تبدیل به فیلم‌های نازک می‌شوند این فیلم ها بسته به سفارش مشتریان می توانند خاصیت های مختلفی پیدا کنند، مثلا ضخامت و عرض متفاوت، برای اینکه قطر و عرض آن‌ها کاملاً بستگی به سرعت باد کمپرسورها خواهد داشت و به همین روی برای تولید هر نوع رول با هر نوع ضخامتی به قول معروف دستمان باز هست.

نایلکس دسته دار، اگر از نوع شفاف باشد، می‌تواند اجسامی که درون آن قرار دارند را مشاهده کنید. همچنین نحوه دوخت قسمت انتهایی نایلکس نیز حائز اهمیت است. اگر دوخت نایلکس به خوبی انجام نشده باشد، با قرار دادن باری با وزن متوسط، به سرعت از هم جدا خواهد شد. اگر نایلکس دسته دار از دو پارامتر بالا برخوردار باشد، هنگامی که اجسامی با وزن‌های بالاتر را درون آن قرار می‌دهند، پاره نمی‌شود و تنها کش می‌آید. به طور کلی، تولید نایلکس با کیفیت مطابق با استاندارهای روز دنیا و قابل رقابت با سایر محصولات مشابه، نیازمند مواد اولیه و تجهیزات پیشرفته و به‌روز است.

نایلون و پلاستیک دو ماده متفاوت هستند که در صنایع مختلف استفاده می‌شوند.

نایلون، که نوعی پلیمر است، برای اولین بار به طور تصادفی در دهه 1930 توسط دانشمندان دوپونت ساخته شد. این ماده از پلی‌آمیدهای با وزن مولکولی بالا تشکیل شده است، که این پلی‌آمیدها از واکنش امیدسازی بین اسیدهای آمینه و کربوکسیلیک حاصل می‌شوند. نایلون معمولاً به صورت الیاف ساخته می‌شود و در صنایع مختلف از جمله پوشاک، فرش، طناب و تسمه‌های نقل و انتقال استفاده می‌شود. نایلون دوام بیشتری نسبت به پلاستیک دارد و مقاومت بیشتری در مقابل حرارت دارد، که این خاصیت باعث می‌شود نایلون در برابر حرارت و سایش مقاوم باشد. نقطه ذوب نایلون (۲۶۸/۸ درجه سانتی گراد) بالاتر از نقطه ذوب بسیاری از انواع پلاستیک (۲۱۰-۱۶۰ درجه سانتی گراد) است.

پلاستیک، که نیز یک نوع پلیمر است، با اعمال گرما و فشار به شکل قالب مورد نظر در می‌آید. این فرآیند، که به نام قالب‌گیری تزریقی شناخته می‌شود، یکی از روش‌های رایج تولید پلاستیک است. پلاستیک‌ها از مواد طبیعی و آلی مانند سلولز، زغال سنگ، گاز طبیعی، نمک و البته نفت خام به دست می‌آیند. این مواد اولیه توسط واکنش‌های شیمیایی تبدیل به مونومرها می‌شوند، که سپس به وسیله واکنش‌های پلیمریزاسیون به پلیمرهای طولانی تبدیل می‌شوند. این پلیمرها زنجیره‌ای از مولکول‌های مشابه هستند که به هم متصل شده‌اند و خواص متفاوتی بر اساس نوع مونومر، ترتیب مونومرها در زنجیره و طول زنجیره پلیمری دارند.

به طور کلی، تفاوت‌های اصلی بین نایلون و پلاستیک شامل موارد زیر است:

  • نایلون دوام بیشتری نسبت به پلاستیک دارد.
  • نایلون مقاومت بیشتری در مقابل حرارت دارد.
  • نقطه ذوب نایلون بالاتر از نقطه ذوب پلاستیک است.
  • مدت زمان تجزیه نایلون در طبیعت کمتر از پلاستیک است.
  • نایلون تحمل بیشتری در برابر خم شدن و فشار نسبت به پلاستیک دارد.

نایلون و پلاستیک، دو ماده متفاوت با خصوصیات و کاربردهای متعدد هستند. این دو ماده در صنایع مختلف به کار می‌رود و هر کدام خصوصیات منحصر به فرد خود را دارند. در اینجا به بررسی تفاوت‌ها و کاربردهای آن‌ها می‌پردازیم.

  • کاربردهای نایلون عبارتند از: بسته‌بندی محصولات کوچک در فروشگاه‌ها، بسته‌بندی تولیدات کارخانه‌ها، پوشاندن سطح خاک کشاورزی، انبار کردن علوفه، ساخت گلخانه، و عرضه لوازم خانگی، فرش و قالیچه، قطعات یدکی خودرو، علوفه، تنقلات، اسباب بازی ها و غیره.
  • کاربردهای پلاستیک عبارتند از: ساخت تلویزیون، کامپیوتر، خودرو، ساختمان، لوازم خانگی، تولید چراغ‌ های اتومبیل، تجهیزات پزشکی مانند لنزهای چشمی، مواد ترمیم‌ کننده دندان و قطعات دستگاه دیالیز، تولید وان، سینک و اجزای سرویس بهداشتی، ساخت خودرو، تجهیزات پزشکی، ظروف مواد غذایی، ساخت چمدان، ظروف دارو، پوشش باطری‌ ها، تولید طناب و الیاف، ساخت مخازن سوخت و مواد شیمیایی، و استفاده در بسته‌بندی محصولات، آبیاری زمین کشاورزی، احداث گلخانه و محافظت از مواد غذایی.

بازیافت نایلون می‌تواند به دو روش مکانیکی و شیمیایی انجام شود:

  1. بازیافت مکانیکی: در این روش، نایلون‌های بازیافتی با استفاده از فرآیندهای فیزیکی مانند خردایش، ذوب و تراکم مجدد به شکل‌دهی می‌شوند. این روش ساده‌تر و اقتصادی‌تر است، اما معمولاً به کیفیت کمتری نسبت به نایلون اولیه منجر می‌شود.
  2. بازیافت شیمیایی: در این روش، نایلون‌های بازیافتی به مواد شیمیایی تحت فرآیندهایی مانند هیدرولیز یا پلیمریزاسیون تحت مجموعه‌ای از واکنش‌های شیمیایی تبدیل می‌شوند. این روش بازیافت معمولاً کیفیت بهتری را ارائه می‌دهد، اما پیچیده‌تر و هزینه‌برتر است.

با این حال، بازیافت نایلون با چالش‌هایی مواجه است. برخی از این چالش‌ها عبارتند از، انواع مختلف نایلون، آلودگی، فناوری‌های بازیافت پیشرفته و تقاضای بازار . با توجه به این چالش‌ها، برای پیشرفت در این زمینه، نیاز به تحقیقات بیشتر در فرآیندها و فناوری‌های بازیافت، ایجاد زیرساخت‌های مناسب و افزایش آگاهی عمومی درباره اهمیت بازیافت نایلون داریم.

پلاستیک چطور ساخته می شود؟

پلاستیک با استفاده از فرآیندهای مختلفی ساخته می‌شود. در بخش های زیادی از این پروسه تشابهات زیادی بین تولید نایلون و پلاستیک وجود دارد، با این حال این پروسه را می توان از نایلون تفکیک کرد، با توجه به اینکه پلاستیک طبقه بندی متفاوتی دارد و بسیاری از ما این اصطلاح را بر اساس کالا می شناسیم باید ذکر کنیم که این صرفا یک اصطلاح هست و در بسیاری از موراد این محصول کاملا مشابه با نایلون است، این فرآیندها شامل مراحل زیر می‌باشند:

  1. قالب‌گیری تزریقی: در این روش، پلاستیک مذاب به داخل قالب تزریق می‌شود و با خنک شدن، شکل قطعه نهایی را می‌گیرد . این روش برای تولید انبوه و سریع قطعات پلاستیکی بسیار متداول است.
  2. قالب‌گیری دمشی: در این روش، پلاستیک مذاب به شکل یک قطره بزرگ به نام پاریزون در قالب دو تکه تاشو قرار می‌گیرد. سپس با باد کردن پاریزون، پلاستیک به شکل قالب می‌رسد . این روش برای ساخت قطعات پلاستیکی با دیواره نازک مانند بطری‌ها استفاده می‌شود.
  3. قالب‌گیری فشاری: این روش برای ساخت پلاستیک‌های سخت استفاده می‌شود. در این روش، مواد پلاستیکی در محفظه قالب قرار گرفته و با حرارت و فشار شکل می‌گیرد.
  4. قالب‌گیری اکستروژنی: در این روش، پلاستیک مذاب به شکل یک نوار بلند و نازک خروج می‌شود. این نوار سپس به شکل‌های مختلف برش خورده و به قطعات نهایی تبدیل می‌شود.

این فرآیندها با استفاده از مواد اولیه مختلفی از جمله نفت خام، گاز طبیعی، زغال سنگ، سلولز و نمک انجام می‌شوند . هر کدام از این فرآیندها بسته به نوع پلاستیک مورد نظر، خصوصیات مورد نیاز و تعداد قطعات مورد نیاز، استفاده می‌شوند.

قیمت نایلون چطور محاسبه می شود؟

  1. هزینه مواد اولیه: هزینه مواد اولیه برای تولید نایلون یکی از عوامل تعیین کننده قیمت است
  2. هزینه تولید: هزینه‌های مربوط به تولید نایلون، از جمله هزینه دستگاه‌های تولید، برق، نیروی کار و سایر هزینه‌های عملیاتی
  3. هزینه چاپ: اگر نایلون چاپ شده باشد، هزینه چاپ نیز باید در نظر گرفته شود . به عنوان مثال، برای هر رنگ اضافه چاپ، مبلغ 4000 تومان به مبلغ هر کیلو اضافه می‌شود
  4. بازار: قیمت نایلون نیز ممکن است بر اساس تقاضا و عرضه در بازار تغییر کند

لطفاً توجه داشته باشید که این فاکتورها ممکن است بسته به شرایط خاص تغییر کنند و برای اطلاعات دقیق‌تر، بهتر است با مشاوران فروش شرکت رول پلیمر مشورت کنید.

انواع تولید نایلون (نایلکس) بر اساس طبقه بندی بازار

 

منابع:

 

 

این متن را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Telegram
WhatsApp
Email
Print
Pocket
Reddit

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *